نيابذ بوقت جماع و منى از وى زوذ جذا شود ( f . 115 ) باز اكر ميل دارذ بسردى نشان وى آن بوذ كى منى وى سرد بود و فسرده بوذ و اندكى بوذ و خايكان « 1 » خرد بوذ و موى زهار و نواحى وى « 2 » اندكى بوذ و انعاظ ضعيف بوذ و ركها اندكى بوذ بر قضيب او « 3 » و باريك بوذ و نشاط اندكى بوذش و منى ازو دير فروذ آيذ و مزه نيابذ « 4 » از مجامعت « 5 » و خايگان و قضيب ببسوذن سرد بود « 6 » و بوقت سرما و بجايهاء سرد اين كس جماع نه‌تواند كردن و « 7 » باز جن ميل دارذ بترّى « 8 » ببسوذن تر بوذ خايكان « 8 » و قضيب اين كس و آن اوتار مجوّف كى ياذ كرده‌ام « 9 » ضعيف بوند و انعاظ نيز ضعيف بوذ و منى بسيار بوذش و تنك جن آب و بوذ كى كنده « 10 » بوذ و موى اندكى بوذ « 11 » بزهار اين كس بر « 11 » ، و هر وقتى كى از تمتع بينديشد « 12 » ازار او « 12 » بيالايذ و منى ازو جذا كردد بىمراد و مزه نيابذ از جماع ، و باز « 13 » جن ميل دارد به خشكى حال بر ضد اين بوذ كه ياذ كرديم « 14 » جنانك خصا « 15 » اين كس خشك بوذ و اوتار اين كس « 16 » قوى « 17 » [ بوذ ] « 18 » و انعاظ قوى بوذ و موى بسيار بوذ « 18 » و منى اندكى بوذ و سطبر بوذ و جن مفردات ياذ دارى تركيب توانىكردن و مركبات بدانى . و بدانك اين اندامها را كمزاج ايشان ياذ كردم بعضى رئيس‌اند و

--> ( 1 ) - ف : خصى ( 2 ) - ف : او ( 3 ) - ف : « او » ندارد ( 4 ) - ف : يابد ( 5 ) - ف : بمجامعت ( 6 ) - ف : بوند . ب ه : جون يخ ( 7 ) - ف : « و » ندارد ( 8 - 8 ) - ف : خايكان او ببسوذن‌تر بوذ ( 9 ) - ف : ياذ كردم ( 10 ) - ف : كند ( 11 - 11 ) - ف : بر زهار اين كس ( 12 - 12 ) - ف : ران او . م : ران وى ( 13 ) - ف : « باز » ندارد ( 14 ) - ف : ياذ كردم ( 15 ) - ف : خصى ، ب ه : ظ . خصيه . م : خايكان . ( 16 ) - در اصل افزوده . « خشك بود » و با « لا - الى » مشخص گرديده است . ( 17 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 18 - 18 ) - ف : موى بسيار و انعاظ قوى بوذ